Bajki na cztery pory roku

 

 Uczennica naszej szkoły Julia Nowakowska z klasy 5b zajęła I miejsce w III edycji konkursu literackiego Bajki na cztery pory roku organizowanego przez Miejski Dom Kultury w Częstochowie. Praca napisana przez Julię będzie wydrukowana w książce wydanej przez MDK w Częstochowie. Gratulujemy i życzymy dalszych sukcesów. Zachęcamy wszystkich uczniów do rozwijania zainteresowań literackich i udziału w konkursach.




PRACA KONKURSOWA

Wiosna i Zima
 

Dawno, dawno temu świat był podzielony na cztery królestwa – Wiosnę, Lato Jesień i Zimę. Żyły one ze sobą w harmonii i wielkiej przyjaźni. Ich królowe kochały swoich poddanych i dbały o to, aby żyło im się dobrze. Wiosna była piękną i kolorową władczynią. Nosiła suknię utkaną z kwiatów, a we włosach miała wpiętego motyla. Jej poddani byli bardzo radośni i szczęśliwi. Obdarowywała ich pięknem przyrody: barwnymi, pachnącymi kwiatami, zielonymi drzewami, śpiewem ptaków i szumem rzek. Czerpali od niej wielką radość życia. W jej królestwie było tak kolorowo, że przybywali do niego chętnie mieszkańcy z sąsiedniego królestwa - Zimy. Z tego powodu królowa Zima bardzo się złościła, traciła przecież swych poddanych. Była ona zła i okrutna. Nosiła biały, długi płaszcz z puszystym kołnierzem.

Pewnego dnia udała się na spotkanie do królowej Wiosny. Po długiej rozmowie rozzłoszczona monarchini wróciła do swego królestwa. Domagała się ona, aby Wiosna zamknęła bramy swego raju dla jej poddanych. Jednak władczyni odmówiła jej. Zima opuściła ją z wielką złością. W drodze powrotnej prószyła śniegiem, wiała mroźnym wiatrem i niszczyła przyrodę. Jej poddani mieli już dość złych manier swej królowej i powoli tracili cierpliwość. Kochali swoją panią, ale ona stawała się coraz bardziej zła. Kiedy jej królestwo pustoszało, Wiosna postanowiła jej pomóc. Udała się do Zimy na rozmowę. Wyjaśniła, że nie można dokuczać swemu ludowi. Trzeba kochać poddanych i ich szanować. Zima zrozumiała, że zsyłając na królestwo zamiecie, burze śnieżne, mroźne wiatry krzywdzi ich w ten sposób. Postanowiła, że zmieni swoje postępowanie i nad jej głową też zaświeci słońce. Zapragnęła, aby jej królestwo stało się miejscem, gdzie będą radowali się mieszkańcy z innych zakątków świata. To będzie miejsce odpoczynku od żaru słońca, deszczów i opadających liści.

I tak królestwo Zimy stało się miejscem, które zaczęli odwiedzać mieszkańcy sąsiednich państw. Zima była szczęśliwa, gdyż w jej pięknym kraju zapanował uśmiech i radość.